Demir, çinko, kalsiyum veya sodyum eksikliği olan kediler bu mineralleri içerdiğini içgüdüsel olarak hissettikleri maddelere yönelir. Kil bazlı kumlar (özellikle bentonit) mineral içerir ve anemik veya eksiklikli bir kedi bunu "çekici" bulabilir. Bu durum pica'dan farklıdır: altta yatan tıbbi neden tedavi edilince yeme durur.

Anemi/eksiklik işaretleri:

• Diş etleri solgun veya beyazımtrak
• Olağandışı yorgunluk, hareketsizlik
• Tüy matlaşması, kilo kaybı
• Kum yanı sıra toprak, kireç veya plastik de yiyor

Bazı kedi kumları mısır, buğday, tofu, tahıl veya lavanta kokusu içerir. Kedi bu kokuları yenilebilir bir şeyle ilişkilendirebilir, özellikle yavru kediler. Bu merak kaynaklı ve genellikle geçicidir — ama klumping kumsa riski göz ardı edilmez.

İpucu:

• Sadece yeni kuma ilgi gösterdi, eskisine göstermiyordu
• Kokuyu kokladıktan sonra yiyor, uyarandan önce değil
• Birkaç kez deneyip bırakıyor — zorlayıcı değil

Özellikle orta yaşlı ve yaşlı kedilerde hipertiroidizm, yeme kompulsiyonunu artırabilir; buna yenilemez nesneler de dahil olabilir. Diyabetik kedilerde doku açlığı benzer davranışa yol açabilir. Kum yeme ani başladıysa ve kedi 7 yaş üzerindeyse metabolik zemin araştırılmalıdır.

Kediler bazen mide bulantısını gidermek için çimen, toprak veya kum gibi dokusal materyallere yönelir. Bu, bitkisel lif arayan bir içgüdünün yanlış hedefe yönelmesidir. İnflamatuar bağırsak hastalığı (IBD) veya kronik gastritis olan kedilerde bu davranış sıklaşabilir.

İşaretler:

• Yemekten önce veya sonra kusuyor
• Kum yemenin ardından kusma rahatlaması görülüyor
• Çim veya bitki de yiyor

4 haftadan önce anneden ayrılan yavru kedilerde oral tatmin arayışı devam eder. Bu kediler yetişkinlikte de kumaş, plastik veya kum gibi maddeleri emip çiğneyebilir. Genellikle 6–8 aylıkken başlar, stresle tetiklenir.