Davranış düzeltmeye başlamadan önce mutlaka bir veteriner hekimden ortopedik ve nörolojik muayene yaptırın. Özellikle yaşlı köpeklerde ağrı yönetimi yapılmadan davranış çalışması anlamsızdır.

Boyun tasması yerine, çekmeyi engellemeyen bir vücut tasması (harness) kullanın. Boyun tasması, özellikle direnen köpeklerde nefes borusuna baskı yaparak stresi artırır. 2-3 metre arası sabit uzunlukta bir tasma idealdir (retractable değil).

Normal mamalar yerine, köpeğinizin bayıldığı özel ödüller kullanın (haşlanmış tavuk, peynir, ciğer). Bunları küçük parçalar halinde, kolay erişebileceğiniz bir bel çantasında taşıyın.

Köpeğinizin rahatça yürüyebildiği son noktayı bulun. Her gün bu noktaya kadar gidin ve ödül vererek geri dönün. Birkaç gün sonra bu noktayı 5-10 metre ileriye taşıyın. Hedef, kademeli olarak mesafeyi artırmak.

Köpeğiniz sizinle birlikte ileriye doğru her adım attığında, hemen ödül verin. Özellikle zorlandığı bölgelerde sık sık ödüllendirin. Bu, ileri hareketi olumlu bir deneyimle ilişkilendirmesini sağlar.

Korkulan nesne (örneğin başka bir köpek) göründüğünde, köpeğinizin eşik altı mesafede (tepki vermediği uzaklıkta) kalmasını sağlayın. Bu mesafede sakin olduğu sürece ödüllendirin. Mesafeyi zamanla azaltın.

“Hadi gidelim” veya “Bu taraf” gibi bir komutla, tehlikeli görünen bir durumdan uzaklaşmayı bir oyuna dönüştürün. Siz yön değiştirdiğinizde köpeğiniz sevinçle sizi takip ediyorsa, bu onun size olan güvenini gösterir.

Köpeğiniz durduğunda tasmayı germek veya çekmek, onun direncini artırır. Bunun yerine, durun, sakin bir sesle ismini söyleyin ve yanınıza gelmesi için ödül gösterin. Geldiğinde ödül verin ve birkaç adım ileri gidin.

Her yürüyüşü, köpeğinizin sevdiği kısa bir oyun veya evde özel bir ödülle sonlandırın. Eve dönüş her zaman olumlu bir deneyim olmalı, kaçış değil.